Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum...

[fenocuk]

        Merhaba arkadaşlar ;

  Bu başlığı açmamdaki amacım asla felaket tellallığı yapmak veya kelepçeli arkadaşlarımın moralini bozmak değildir.. (Aranızda tanıyanlar var;nişanlım Emre de şuan halen bir kelepçeli.) Sadece onları biraz daha dikkatli olmaya çağırmak ve asıl önemlisi henüz yolun başındaki obezite cerrahisi düşünen ,araştırma ve karar aşamasındaki kader arkadaşlarımızın daha doğru bir karar verebilmelerine vesile olabilmektir.

  Burada asıl önemli olanın yaşadığım talihsizlikleri ince detaylarıyla anlatmaktan ve o günleri,o anları tekrar yaşamamdan ziyade,vermek istediğim mesaj olduğuna inanarak yaşadıklarımı özetlemek istiyorum...

  28 Temmuz 2008 tarihinde büyük bir hevesle taktırdım kelepçemi.Ameliyatım ve sonrasında kaydadeğer bir sıkıntım olmadı.Her şey bir rüya gibiydi.1 sene sonunda 53 kilo verdim.Hayatım HER yönüyle değişmişti.İdeal kiloma henüz ulaşmamıştım aslında.Bunun için daha 13 kilo vardı önümde;ama bir sıkıntım da yoktu,böyle de kalsa hayat çok güzeldi benim için..Öyle ki,arkadaşlar beni kendilerine idol seçiyorlardı...

  Tam 1.5 sene kilomu korudum.Arada 2-3 kilo alıp verdiğim zamanlar oldu;ama dengelemeyi öğrenmiştim...O döneme kadar her şey güzeldi.Derken port yerimde ağrılarım ve akıntı olmaya başladı.İlk önce ufak bir op. ile portun yerini değiştirdik.Sıkıntım geçmeyince  bir süre sonra portu tamamen çıkarttık;ama kelepçem duruyordu.Tabii portu çıkartırken dolumu da azaltmıştık;çünkü herhangi bir durumda acil olarak dolumu azaltma olanağımız olmayacaktı...Artık bir ağrım sızım yoktu ; ama alışkın olduğum dolum da yoktu,yeni dolum şansım da...

  Yavaş yavaş kilo almaya başladım.yediğime de dikkat etsem,hareketimi de arttırsam yine de kilo alıyordum çünkü kelepçem adeta yok gibiydi artık.Portum çıkalı 3 ay olduğunda ben 7-8 kilo almıştım.Kilo alma dışında midemde olsun,başka türlü olsun hiçbir ağrı sızı veya başka bir şikayetim yoktu...

  Bir şeyler yapmalıydık...Doktorlarımızla görüşmelerimiz sonucunda kelepçeyi çıkartıp tüp mideye geçmeye karar verildi.Hazırlık aşamalarından sonra ameliyat günü geldi.Ameliyata girerken sevenlerim üzgün,ben mutluydum;ama son mutluluğummuş o....Bundan sonrası tam 6.5 saat süren zorlu bir ameliyat olmuştu...

  Kendime geldiğimde beklediğimden çok farklı bir durumdaydım.Yoğunbakımda yalnız başıma yarı baygın halde bana ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.

  Kendime geldiğimde acı haberleri duyuyordum uzaktan ; doktorum merak , korku ve gözyaşları içinde bekleyen aileme durumu açıklıyordu.Kelepçem organlarda tahribata ,midemde delinmeye neden olmuş,ağır bir durumdaymışım.Durumu toparlamaya çalışmak 6.5 saat sürmüş ve biraz daha geç kalsaymışız geriye dönüşü çok zor olabilecek durumlarla karşılaşabilirmişiz! ( HİÇBİR ŞİKAYETİM,AĞRIM YOKTU!! SADECE KİLO ALDIĞIM İÇİN TÜP MİDEYE GEÇME AMAÇLI AMELİYAT KARARI ALMIŞTIM,TEKRAR DİKKATİNİZİ ÇEKMEK İSTERİM.....)
Hal böyle olunca , tüp mideye geçiş yapılamamış,sadece kelepçe çıkartılmış ve verdiği zarar giderilmeye çalışılmıştı.

  Sıradan bir ameliyat ve güzel umutlar için girmiştim..Sonrasında yaşadıklarım bana ''keşke uyanmasaydım'' bile dedirtmişti...

  Nazogastrik burnumda tam 10 gün kaldı.Artık değil konuşmak,yutkunmak, nefes alırken bile boğazım inanılmazz acıyordu.(Bunda ameliyatın uzun sürmesine bağlı olarak verilen narkoz miktarının da etkisi varmış.)Ailemle işaret diliyle anlaşmaya çalışıyor,tükürüğümü elimdeki plastik bardağa çıkartıyordum...

  Uzunca bir süre ağızdan beslenmem mümkün olamayacağından ameliyat sırasında bağırsağıma jejunostomi olarak adlandırılan beslenme tüpü yerleştirilmiş.Bir makina yardımıyla 7/24 buradan sıvı mama ile beslendim.Bu ne kadar mı sürdü?? Tam 1 ay..1 Ay boyunca boğazımdan 1 damla su bile geçmedi..ağzımı çalkalamam dahi yasaktı ki,belki kazara su yutarım diye..

  Bu arada kansızlık ve buna bağlı sıkıntılar ortaya çıktı , gerekli tetkiklerin ardından 3 ünite kan aldım.

  15 Gün hastanede yattıktan sonra bağırsağımdaki beslenme tüpü ve mama makinamla beraber evime geldim. 7/24 yatakta ve makinaya bağlı olmaya devam...

  Rutin ameliyat ağrılarını (açık ameliyattı,bir tanesi15 cmlik bir dikiş.) , ameliyat sırasındaki yoğun çalışmadan dolayı deri altında birikmiş kanın dikişlerimi patlatarak boşalması...bu gibi bazı aksilikler sonucu hastaneye koşmalarımızı kısa geçmek istiyorum..

  Bana 1 yıl gibi gelen 1 ayın ardından kontrole gittim.Mavi su içirildi ve sonucun sevindirici olduğu söylendi.Ama yine de jejunostomi çıkartılmamalıymış her ihtimale karşı.Bağırsaktan beslenmenin yanında çok minik yudumlarla su ve taze meyve suyu içmeye başladım.Doktorum ve ailem sürekli iletişim halindeydiler;en ufak bir bulantı bile tehlikeli olabilirmiş...

                BEDENİM,RUHUM VE SİNİRLERİM ÇOK YIPRANDI...
                PSİKOLOJİM ÇOK BOZULDU...
                YAKINLARIM PERİŞAN OLDU...

  Birkaç gün arayla çorba ve yumuşak gıdalara geçtim.artık bağırsağmdaki beslenme tüpünün çıkartılma vakti gelmişti.Bu çok güzel bir haberdi.Bir diren gibi çekilip çıkartılacaktı.Çekiliyordu;ama gelmiyordu.Canım yanıyordu.Doktorlar bağırsağa yapışmış olduğunu,iki gün sonra ameliyatla çıkartılacağını söylediler. ''YİNE Mİ!!'' dedim... Bir kez daha yıkılmıştık.Artık sinirlerim çok bozuktu,ağlamaktan dikişlerim açılıyordu...kabus gibiydi....

  İki gün sonra ameliyat için gittiğimizde  doktorlar tekrar denedi ve ufak bir işlem sonucu beslenme tüpünü çıkarttılar.Ameliyattan kurtulmuştum.Sevindik.....
 
   Her şeye rağmen ucuz atlatmıştım.Bir süre sonra dikişlerim alındı..Hayat yavaş yavaş normale dönmeye başlamıştı benim için ; BESLENMEM DAHİL....

-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-
 
  Çok şükür Allah'a tamamen iyileşmiştim.Hiçbir fiziksel şikayetim, ağrım sızım kalmadı.
AMA psikolojim,hayallerim,ümitlerim,hayatım.....Hepsi alt-üst oldu......Hızla kilo aldım dikkat etmeme rağmen , hala da alıyorum!!!  Tekrar içime kapandım , sosyal hayattan kaçmaya başladım... Y-İ-N-E ,  Y-E-N-İ , Y-E-N-İ-D-E-N yaşamaya başladım bir çok sıkıntıyı,bir çok duyguyu.......Bazısı gerçek , bazısı kuruntu;ama yaşıyorsun işte.......

  Zaten obeziteden kurtulmuş da olsam;obez psikolojisinden,yılların verdiği eziklikten kurtulmam çok çok zor olmuştu..Tam zayıf olmaya alışmıştım ki , tekrar kilo aldım!!!

  Doktorum ameliyat sonrasında fazla üzülmememi, üç ay geçtikten sonra tüp mideye geçiş yapabileceğimizi söylemişti...Ama kader işte, 1 ay sonra kendisi özel bir hastaneye geçti,o şansımı da kaybetmiş oldum..... Aklımda bu işin uzmanı bir dr vardı,onun hastası arkadaşlarım vardı;ama umudum yoktu fazla...çünkü vki 40'ın altındaydı...yaklaşık 35 civarı....çaresiz kilo almaya devam ettim..

  Anlatılması çok zor bir dönemden geçtim,depresyondaydım.... Taa ki mine abla bana ulaşana , o müjdeyi verene kadar..Benim için doktoruyla konuşmuş,durumumu anlatmış..Doktoru acil olarak tüp mide yapılmasının uygun olduğunu söylemiş...O andan beri tekrar hayata döndüm diyebilirim..Ardından doktor beyle ben görüştüm ve Allah izin verirse 28 şubatta Denizli'deyim...

  Diyeceksiniz ki '' bunca yaşanandan sonra tekrar ameliyat olmak kolay mı?? '' HAYIR DEĞİL!! Ama başka çarem yok..Kelepçem çıkalı 4 ay oldu ve ben 12 kilo aldım..Sosyal ve psikolojik sıkıntı yaşıyorum...Hiçbir kıyafetim olmuyor!Eskilerin de hepsini ya atmışım, ya başkalarına vermişim ya da yakmışım bir daha ihtiyacım olmayacağını sanarak.....

  Düşündüm taşındım,hayatı bu haliyle kaldıracak,ne olursa olsun obeziteyi kabullenebilecek bir yürek yok artık bende!Obez olmak eskiden de çok zordu , ama ben hayatımda hiç zayıf olmamıştım doğduğum günden beri....ama
 artık 2 sene boyunca zayıf olmanın,insanca yaşayabilmenin tadını aldım..zayıf olmanın nasıl bir duygu ,nasıl bir rahatlık,nasıl bir güzellik olduğunu ,ne gibi haklar sağladığını biliyorum...işte bu yüzden kilolu olmak bana eskisinden çok daha ağır geliyor şuanda...

  Tüm bunların neticesinde bir kez daha yeni bir ameliyatı göze alarak yeni bir yeni bir yola çıkmaya hazırlanıyorum...

  AMA BU SEFER DAHA BİLİNÇLİYİM!!!  Zaten bu yazıyı yazmamdaki amaç yolun başındaki tecrübesiz arkadaşları bilinçlendirmek....   (vesile olan özüm abladır, bunları içime atmak yerine sizlerle paylaşmam gerektiğini konusunda beni uyardığı için teşekkür ediyorum.)

  3 Yıl önce kelepçe taktırmayı isterken ve araştırırken ben tüp mide diye bir seçenekten haberdar değildim.BAŞKA SEÇENEĞİM OLMADIĞINI sanıyordum ki zaten böyle yaygın da değildi tüp mide.....Kelepçeyi taktırdım,onu çok sevdim..çok memnundum..Hayatımda yaşadığım bütün güzel duyguları ona borçluydum..

  AMA SONUMUZ KÖTÜ OLDU!!!
  Ağır fiziksel acılar...
  Hayati tehlikeye varan sağlık sorunları...
  Psikolojik çöküntü ve HÜSRAN!!!!!

  Anlattıkça sonu gelmeyecek bir hikaye..... Bu yüzden daha fazla uzatarak ne kendimi üzmek ne de okuyacak arkadaşların vaktini almak istiyorum...

  Bir kez daha vurgulamak istediğim tek şey ;

  '' KELEPÇE DEĞİL!!! ''   kilo durumunuz ve yeme biçiminize göre ''TÜP MİDE'' veya ''bypass''
diyorum.......
 
  12 gün sonra çıkacağım yeni yolculuk için bana dua etmenizi istiyorum...

  KARARLARINIZIN VE HAYATINIZIN SON DURAĞI HÜSRAN DEĞİL MTLULUK OLSUN DİLİYORUM.......... 
 




 

[Robot Moderatör]

       
Merhaba ziyaretçi. Öncelikle sitemize hoşgeldiniz. Ben robot moderatör olrak siteden daha fazla yararlanmanız için sitemize ÜCRETSİZ üye olmanızı öneririm. iyi eğlenceler.

 
Anahtar Kelimeler: Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... oyunları, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... programı, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... oyunu indir, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... program yükle, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... download, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... hikayeleri, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... resimleri, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... haber, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... yükle, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... videosu, Önce ''kelepÇe Mucİzesİ'' , Sonra ''kelepÇe MaĞduru'' Oldum... msn eklentisi, şarkı sözleri

[dnz35]

Ferhan yazını tüylerim diken diken gözlerim dolarak okudum....
Yaşadıkların eski bir obez için gerçekten korkunç...
İlk başta büyük geçmiş olsun diyorum... Yaşadığın kötü şeyleri unut önüne bak artık.. eski yaşananlar sadece TECRÜBE olarak kalsın hayatında ,acı bir geçmiş olarak değil... İyi yönünden bak biraz , belki tüp mide için karar vermesen kelepçen çok daha fazla zarar verecekti sana... Allaha çok şükür ki daha erken farkedilmiş büyük bir tehlikeden dönmüşsün...Eminim ki Emre ve Ailen başta olmak üzere tüm sevdiklerinin dualarıyla hayata dönmüşsün...
Yalnız şunu da hatırlatmak istiyorum.Sakın motivasyon bozukluğu olarak nitelendirme, sadece ameliyata bilinçli girmen için söylüyorum.Tüp mideli olduğumu biliyorsundur sitelerden...5 kg aldım/ alıp veriyorum sürekli.Normal bir insan kadar yiyebiliyorum artık(eski Deniz değil asla:) NORMAL zayıf biri kdr)Dikkat etmessem eğer çok fazla alırım kilo.yani herşey yine bizim elimizde....
ama emin ol ki bu kilo ile tüp mide olacaksan hem aldığın o kiloyu hemde vermek istediklernin fazlasını vereceksindir.Bundan sonra br sorunun olursa bir tüp mideli olarak her zaman danışabilirsin,yanındayım...
yolun açık olsun arkadaşım, dualarımız seninle...Güzel haberle dön inş....

[mine]

fenom bak günler çabuk geçior şafak 11 oldu bile....

[nilgün]

gerçektende yoğun bakımda sancılı bir bekleyiş oluyor; acaba tüp mide oldum mu? veee sonra acı gerçekler ne tüp midesi .... saat sürdü ameliyatın mideni zor toparladık, yapılamadı, miden kendini toparlasın sonra bakarız:( İşte bu cevap hayallerin yıkıldığı andı değil mi?
Neyse ki zamanla sağlığımıza kavuşacağız hakkımızda hayılısı olsun ne diyelim ki

[nilgün]

Canımm dualarımız seninle olacak:)

[fenocuk]

iyi ki varsınızz ya... neşem yerine gelmeye başladı sanki
kendimi şanslı hissettim bir an

[mine]

fenom tabiki şanslısın ailen yanında emre yanında bizler yanındayız hepsinden önce koray hoca yanında varmı ötesi

[özüm]

Güzeller güzelim ,

Paylaştığın için teşekkürler. Eminim pek çok kişiye yol gösterecek yazdıkların veeee en önemlisi de en masum yöntem olarak tanıtılan kelepçeye başvurmadan önce insanların neler olabileceğini bilmesi açısından iyi bir paylaşım. Sonuçta olmayan hiç bir şeyi yazmadın,hepsi başından geçenler. Tüm sıkıntılar son olsun. Daha önümüzde düğün var ,oynayacağımız,en kötü ihtimalle resimlerini görüp mutlu olacağımız. Sevgiyle

[nisan]

canım benim yaşadıklarına inan çok üzüldüm.epeydir sizleri okuyorum ilk kelepce hayaliyle girdim bu siteye ama şu an tüp mide gastrit by pas düşünüyorum.bu kadar acı çekip yinede ameliyat oluyorsunya  çok yüreklisin senin bu isteğin beni korkaklığımdan utandırdı.kesin karar verdim artık sadece hayal kurmayıp adım atacağım.1 hafta bir işim var bir hafta sonra sizlerden destek istiyorum.denizli yada  cüneyt bey birine gitmeyi istiyorum.sadece bir sıkıntım  var refakatcım yok. tek bu işi becerebilirmiyim.devlet hastanesinde para vermeden şu illet kilomdan kurtulursam  dünyanın en mutlu insanı olacağım satır satırda size yazıp hissettiklerimi aktaracağım.şu an aynaya bile bakmayı istemiyorum bıktım gerçekten.evlenene kadar 58 kiloydum bir evlilik bir ameliyat(safra kesesi)beni mahvetti.hepinize iyi günler diliyorum rabbim kilolardan bizi kurtarsın tekrar geçmişler olsun bir daha umarım hiç kötü bişi yaşamaz sadece evlilik haberini mutluluk resimlerini paylaşırsın inşallah:)

[didem_112]

şuan tüm hayallerimin ve tüm umutlarımın yııldıqı an bu an oldu.daha 4 qünlük bir kelepçeli olarak bunalıma qirdim..